O społeczeństwie można mówić w każdej epoce. Średniowieczne społeczeństwo jednak bardzo różniło się od współczesnego. Charakteryzowała je nierówność praw i obowiązków, wynikająca z urodzenia w określonej grupie społecznej. Jedni ludzie zaczynali więcej niż inni. Królom podlegali książęta. Z kolei książęta sprawowali władze nad rycerzami, miedzy, którymi również nie był równości. Potężniejsi, czyli seniorzy, podporządkowywali sobie słabszych, czyli wasali. Wasal był zobowiązany do wiernej służby seniorowi, za co otrzymywał od niego we władanie lenno, czyli ziemie. Na wezwanie seniora musiał stawić się zbrojnie na wyprawę wojenną. Wasal miał również obowiązek służenia seniorowi radą. Senior natomiast musiał, w razie zagrożenia, pospieszyć z pomocą wasalowi. Stosunki między seniorem a wasalem opierały się więc na obustronnych korzyściach. W niespokojnej epoce, jaka było średniowiecze. Ludzie za dla swego bezpieczeństwa i zysków materialnych chętnie oddawali się pod opiekę zamożniejszym i potężniejszym ludziom. Wielcy panowie, jak na przykład książęta, posiadali bardzo wielu wasali, którzy tworzyli ich oddziały zbrojne. Niekiedy też jeden człowiek podlegał wielu seniorom.