Powstanie państw barbarzyńskich przyniosło olbrzymie zmiany w życiu ludzkości. W zachodniej części cesarstwa mieszkańcy miast w obawie przed grabieżcami i dla uchronienia się przed epidemią zarazy, przenosili się wieś. Złupione miasta traciły wiec na znaczeniu. Wiele z nich zeszło do roli osad. Dość znacznemu ograniczeniu uległ handel, ponieważ ludność w większości wytwarzała produkty we własnym zakresie. Upadły również szkoły, nastąpił powszechny zanik umiejętności czytania i pisania. Jedynymi wykształconymi ludźmi byli duchowni. A właśnie ten fakt przyczynił się do wzrostu autorytetu kościoła. Religię chrześcijańską stopniowo przyjmowali barbarzyńscy najeźdźcy. Zmieniały się również, i to dość znacznie stosunki między ludźmi. Dawnych niewolników osadzano na ziemi jako chłopów. Jednakże za prawo użytkowania gruntów musieli dawać daniny. W europie zaczęły tworzyć się nowe państwa. Co istotne ludy barbarzyńskie nie potrafiły tworzyć i budować miast jak na przykład Grecy czy Rzymianie. Znali jedynie grody, czyli osady obwarowane wałem drewniano - ziemnych. Najczęściej jednak mieszkali w niewielkich wsiach. Ale było już lepiej niż wcześniej, gdy barbarzyńcy pozostawiali po sobie zgliszcza i ofiary.